Notes from January 2021

Na het eerste semester op de kunstacademie zit merk ik een ding: illustreren kan niet meer volledig mijn creatieve outlet zijn. Ik kan niet de hele week op mijn kamer zitten te tekenen voor deadlines en dan ook nog eens in mijn vrije tijd als hobby tekenen. Ik vind illustratie onwijs leuk, maar ik heb misschien ook juist wel andere hobby’s nodig, zeker in coronatijd.

After my first semester at art school i’ve discovered one thing: illustration can’t be my only creative outlet. I can’t sit in my room creating illustrations for deadlines all week and in my spare time draw some more. I love illustration but maybe i need some other creative hobbies, especially in corona times.

Ik zag dat Morgan Harper Nichols & haar zusje Jamie Grace voor elke dag van 2021 een liedje wilde publiceren, omzichzelf zo uit te dagen om elke dag iets te creëren of publiceren. Het hoeft niet af te zijn, niet diep of perfect, maar het moet gewoon iets zijn. Gewoon blijven maken. Nou heb ik totaal geen talent voor songwriting (ik ben absoluut niet muzikaal) maar ik vind schrijven enorm leuk. Het is iets waar ik beter in wil worden en iets dat mij helpt om te reflecteren.
I saw Morgan Harper Nichols and her sister Jamie Grace decided to publish a song on their youtube accounts every day of 2021. It didn’t have to be finished, nor deep nor perfect nor even anything new, but it just had to be something. Just keep creating. I myself have 0 songwriting abilities ( i’m the least musical person i know) but I love to write! It’s something i’m trying to develop and something that helps me unwind.

De afgelopen maand heb ik dus elke dag iets geschreven; gedichtjes, quotes, proza en gedachtes. En ik dacht dat het leuk zou zijn om hier een klein gedeelte van te delen. 31 stukken is natuurlijk een beetje veel voor 1 blogpost en mijn hele dagboek online gooien leek me ook niet een fantastisch idee dus ik deel een paar fragmenten. Ik denk dat niemand echt behoefte heeft om odes te lezen over mijn knuffelbeesten van vroeger dus die laten we dan maar achterwege.
So in the past month i wrote something every day; poems, quotes, prose and just thoughts. I thought it’d be cool to share a little bit of what i created this month. 31 pieces of text might be a bit much for 1 blogpost and sharing my entire diary online didn’t sound like the best idea. Also I don’t think anyone wants to read my odes to my stuffed animals so i also skipped those, sorry ;)


I hope once
your fears will fly away
like birds, ever moving
to the sun, to the warmth
the sum of your past
may have caged you in
but give yourself permission
to release
escape from everything you once knew
and soar away
i hope you will..
one day


A while back I heard someone say “sometimes when you dwell buried, you are just planted” and that hit close to home. I let my roots grow deeper, in spite of the pouting rain. Knowing my purpose is to thrive, more that just survive. I breathe in the air, feeling the ground beneath my feet. Knowing i will blossom, wherever life may lead.


I have come to believe almost everyone is a little anxious every day. But we learn not to talk about it. We learn to mask out worry and tie ourselves together with a smile.
I have come to believe everyone longs for peace, that unexplainable calm when we are at our sanctuary. The wind makes us feel untouchable yet so small when our tangled thoughts get the room to come undone.
I have seen the grey sky turn back to the lovelies hue of blue countless times. So I choose to believe it will happen again. Maybe today, maybe tomorrow. But here, at this hour, there is room for tangled thoughts.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *