Wees verheugd!

"Finally, brothers and sisters, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable—if anything is excellent or praiseworthy—think about such things. Whatever you have learned or received or heard from me, or seen in me—put it into practice. And the God of peace will be with you " Philippians 4:8-9

Ik heb al lang niet meer gezeten om te schrijven, te delen of wat ik hier normaal ook doe. Het enige waar ik nu mee begon was deze afbeelding die ik een tijdje terug maakte gebaseerd op Filippenzen 4:8-9. De eerste helft van Filippenzen 4 was heel lang mijn favoriete gedeelte van de bijbel omdat het ons leert om dankbaar en vol vreugde te leven.

Dankbaar en vol vreugde. Dat is nogal wat, wat er daar van ons gevraagd wordt. Wees altijd verheugd!! Blijf standvastig!! Paulus moedigde de gemeente in Filippi aan om zich te blijven focussen op goeie dingen, op de waarheid, op wat liefelijk en eerzaam is. Dit is niet altijd vanzelf sprekend, maar toch word hier zo de nadruk op gelegd. Paulus schreef deze brief op het moment dat hij zelf in de gevangenis zat en de gemeente dus niet zelf kon opzoeken om te bemoedigen. Hij wist wat lijden was, hij zag de gebreken om zich heen maar wist dat hij alles kon doorstaan door God die hem kracht gaf. Hij vroeg anderen om altijd verheugd te blijven. Om altijd te blijven danken. Dat deed hij zelf immers ook.

“Wees over niets bezorgd maar vraag God wat U nodig hebt en dank hem in al uw gebeden.” Die houding van dankbaarheid en vertrouwen is iets wat ik meer wil leren in mijn leven. Ergens doet het me altijd denken aan een verhaal van Corrie & Betsie ten Boom dat ik als jong meisje heb gehoord. Ze zaten in een concentratiekamp in een barak met zoveel meer vrouwen dan voor wie het gebouwd was. Het was overvol en er waren overal vlooien. Betsie zei tegen Corrie dat ze God moesten danken omdat er in de bijbel staat dat we God moeten danken onder alle omstandigheden omdat dat is wat Hij van ons, als volgers van Jezus, verlangt. (1 Thessalonicenzen 5:18) Corrie vond dit lastig, ze zag op het moment niks waar ze dankbaar voor kon zijn. Ze zaten in een concentratiekamp, tussen de vlooien. Maar Betsie zei dat ze elkaar hadden, dat ze God konden danken dat ze samen waren. En samen waren met alle vrouwen in de barak. Omdat er zoveel meer vrouwen waren dan waar het in eerste instantie voor bedoeld was konden ze namelijk nog meer mensen vertellen over de liefde van Jezus. En ze konden God danken voor vlooien.

De bijbel zegt onder alle omstandigheden, dus ook voor deze situatie kunnen we God danken vertelde Betsie. Corrie was het er niet mee eens, waarom zou je danken voor vlooien? Die beesten zijn alleen maar naar. Maar Corrie besefte uiteindelijk ook dat met alle omstandigheden, ook echt alle omstandigheden bedoeld worden, dus ook deze situatie met vlooien. Ze baden samen “Heer, dank U dat we samen zijn, dank u voor deze vrouwen die we nu allemaal over U kunnen vertellen, en dank U voor deze vlooien!”. Buiten de barak praten er wat Duitse bewakers over deze barak, die wilde ze niet betreden vanwege de vlooien. Omdat de bewakers de barak niet goed in de gaten hielden, konden Corrie en Betsie bijbelstudies geven en vele vrouwen over Jezus vertellen.

Dit was een verhaal dat vroeger enorm veel indruk op me maakte. En nu misschien nog wel meer. We hebben een keer vlooien gehad thuis en het was ver-schrik-kelijk. Die beesten zaten overal en we moesten er maar mee leven tot ze allemaal gedood waren. Ik heb wel wat tegenslagen in mijn leven gekend, en ondanks dat ik over het algemeen een positief persoon ben, weet ik niet of ik God in al die situaties heb gedankt. Of dat mijn vertrouwen echt wel zo standvastig was. Maar we mogen focussen op waarheid, op dingen die goed zijn, liefelijk en rechtvaardig, op dat wat eervol is en wat onze lof verdient. Dan zal de God van vrede met ons zijn, en dat is al genoeg reden om dankbaar te zijn.






“Finally, brothers and sisters, whatever is true, whatever is noble, whatever is right, whatever is pure, whatever is lovely, whatever is admirable—if anything is excellent or praiseworthy—think about such things. Whatever you have learned or received or heard from me, or seen in me—put it into practice. And the God of peace will be with you ” Philippians 4:8-9

I haven’t gotten the chance to sit down and write and share, or whatever i normally do on here. The only thing I had when starting this blogpost was the graphic i created a while back based on Philippians 4:8-9. The first half of that chapter was my favorite passage for a long time because it learns us to be grateful.

Full of thanksgiving and rejoicing. That’s quite something that Paul asks from us. Rejoice!! Always!! Stand fast in the Lord!! Paul encouraged the church is Filippi to keep their focus on good things. Whatever is true and noble and lovely and admirable. That’s not something that comes naturally, that’s why Paul explicitly asked them to do so. He wrote this letter when he was in prison so he couldn’t come and visit them to encourage them. He knew what it was to be in need, he saw everything around him but knew that he could do all things through Christ who gave him strength. He asked of others to rejoice, to keep giving thanks. That’s what he did himself.

“Do not be anxious about anything, but in every situation, by prayer and petition, with thanksgiving, present your requests to God” that attitude of trust and being grateful is something I want to learn more about. It reminds me of a story about Corrie & Betsie ten Boom I heard when I was younger. They were at Ravensbruck, a German concentration camp. Their barrack was overly crowded and there were massive amounts of fleas. Betsie told Corrie that they had to give thanks in all circumstances because the bible said so in 1 Thessalonians 5:18. Corrie thought that it was impossible, there wasn’t anything to be grateful for, how were they supposed to give thanks?! They were at a concentration camp surrounded by fleas. But Betsie reminded her that they had each other, they could thank for being together. And thank for all the other women at their barrack. Because they were so many more women than there were supposed to be in there, they could share the love of Jesus with even more people. And they could give thanks for the fleas.

The bible says to give thanks under all circumstances, so even for this one they could thank God said Betsie. Corrie didn’t agree, why would you be grateful for the fleas? Those are only annoying, there’s nothing to give thanks for? But then she realized that all circumstances means ALL circumstances, not only the pleasant ones, so even this one. So they prayed together. “God, thank you that we are together, thank you for these women that we can share the gospel with, and thank you for these fleas!”. Outside the barrack there were some German supervisors who didn’t want to go in because it was crawling with fleas! Because they didn’t dare to go in, Corrie and Betsie could do bible studies and tell many women the gospel.

This was a story that really impressed me as a young child. And it still does. We have had fleas at home once and it was absolutely TERRIBLE. They were all over the place and we had to wait till they were all exterminated. I’ve had some setbacks in life but in most situations i’m a pretty positive person. But I don’t know if during all those hard times I thanked God. Or if my faith really was that steadfast. But we need to learn to focus on truth, on good and righteous things, all that is lovely and admirable and rejoice. Then the God of peace will be with us and that is enough reason to be grateful.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *