Fear less #1

I wrote this post in late January of this year and I’ve been thinking a lot about this lately so I wanted to share this again and make a little series about it. //

Ik schreef deze post eind januari dit jaar en heb er best veel overna gedacht afgelopen tijd en wilde het daarom opnieuw delen en er een paar andere posts over schrijven.

De titel van dit stukje is fear less. Ik ben iemand die vrij snel bang is en zich enorm makkelijk zorgen maakt, al helemaal op momenten dat ik ook niks aan de situatie kan doen. Mijn doel is dan ook om dit jaar minder angst te hebben, fear less. Niet onbevreesd maar gewoon.. minder bevreesd? Elke maand wil ik iets schrijven over hoe ik dit ervaar in mijn leven en daarom nu eerst wat er zaterdag (27 januari 2018) gebeurde. (spoiler alert : ik heb er eigenlijk verder niks meer over geschreven maar hey, dat ga ik nu doen)

Zaterdag vierden we de verjaardag van 3 van mijn beste vrienden samen met andere mensen die echt geweldig zijn. Dat deden we in een dorpje niet heel ver van mijn woonplaats omdat daar een van de jarigen woonde. Ik ging er heen met 2 andere vriendinnen om daarvoor nog even samen te eten bij de snackbar. Op de verjaardag hebben we bij gekletst en spelletjes gespeeld en het was zo genieten.

Toen we weer naar huis gingen, hadden we net de trein gemist waardoor we de aansluiting misten. De laatste trein. Toen ik dat door had raakte ik een beetje in paniek. Maar goed, we waren niet alleen en we konden de bus nemen. Als we die konden vinden, struinend door de miezer, wachtend op duidelijkheid. Maar uiteindelijk, uiteindelijk zaten we in de bus. Ja, die bus deed er langer over dan op de planning stond. Maar uiteindelijk kwamen we er wel.

En het leven is eigenlijk net zo. Het kan regenen, je kan je verdwaald voelen. Je kan in paniek raken, dingen kunnen anders lopen dan je hoopte. Maar dan is het nog niet hopeloos. Dan ben je nog niet alleen. Ik geloof in een God die mij niet alleen laat. Ik geloof in een God die mij leid naar rust, naar een bestemming en ik geloof dat waar Hij mij heen leidt dat dat goed is. Ja, soms is het niet wat je verwacht, maar samen met Hem overleef je die regen wel. En zelfs in onduidelijkheid mag ik weten dat ik me geen zorgen hoef te maken. Ik ben zo dankbaar voor het avontuur dat afgelopen zaterdag was en voor de geweldige mensen die zo’n zegening zijn in mijn leven.

En ook in deze situatie bleek weer een ding; verlies de hoop niet, houdt moed want je bent niet alleen en uiteindelijk komt alles goed.


The title of this blogpost is fear less. I’m someone who gets scared or anxious quite easily and who worries a lot, especially during moments that I can’t change anything about the situation. My goal this year is to be less scared, fear less. Not fearless but just… less fearful? Every month i want to write something about how this is shaping my life and I wanted to start by telling you about last Saturday (January 27th 2018). (spoiler alert : I actually didn’t write monthly things about this but hey, I want to write about it now)

Saturday we celebrated the birthday of 3 close friends with some truly amazing people. We did so in a town that wasn’t too far from where I live because it was the hometown of one of the birthday girls. I went with 2 other friends to go get some friend and catch up a bit beforehand. At the party we talked and played games and I enjoyed it quite a lot.

When it was time to go home, we just missed our train which means we would miss our connection too. The last train. When I realized that I started to panic a little big. But okay, we weren’t alone and we could take a bus. If we could find the busses, walking through the rain, waiting for clarity. But after a while we were finally on the bus. Yes, that bus took a whole lot longer than it planned to. But in the end, we got where we needed to go. 

And life is pretty much like that. It can rain, you can feel lost. You can panic, because things didn’t happen the way you planned. But even then, it’s not hopeless. You’re still not alone. I believe in a God that doesn’t leave me stranded alone. I believe in a God that leads me to rest, to safety and I believe that where He will lead me is a good place. Yes, sometimes that’s not what you expected, but with Him on your side you’ll survive that rain. Even in the moments of insecurity I know that I don’t have to worry. I’m so grateful for that adventure last Saturday and the amazing people that are such a blessing in my life.

And even in this situation there’s one big thing; don’t lose hope, keep on going because you’re not alone and in the end, everything will be okay.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *