Butterflies, the beautiful kind

[ English Below ]

Vlinders, ik heb ze altijd al fascinerend gevonden. En mooi en kwetsbaar. Vroeger toen ik klein was had ik een vlinder die mijn moeder had gemaakt van stof en ijzerdraad boven mijn bed hangen. Dit was ik eigenlijk al lang vergeten tot ik vandaag een oud notitieboekje vond.

Het was mijn notitieboekje van een creatief meidengroepje waarbij we het hadden over identiteit en geloof. Ik heb daar vroeger enorm veel aan gehad en bladerde dat boekje door en vond de uitleg van een profetisch schilderij dat ik daar een keer had gemaakt. Dit schilderij heb ik net opgegraven en het is grappig hoe dit beeld zich steeds duidelijker te begrijpen was door de jaren heen. Ik had toen opgeschreven wat ik dacht dat alles voor mij betekende en vervolgens een gebed waarin ik dankte voor de dingen die dit nu voor mij betekende. Op dat schilderij was naast de 2 hoofdelementen nog een ander ding heel duidelijk : een heleboel vlinders. Ik had opgeschreven dat deze vlinders stonden voor kansen en plannen voor de toekomst. Ik maakte dit rond mijn 15e en dat was totaal geen goede periode voor mij, dus dit beeld van die vlinders gaven mij hoop. Het was iets waar ik me aan vast kon houden, het stond symbool voor een hoopvolle toekomst.

Nou is het niet helemaal waar dat ik vandaag opeens met vlinders bezig was. Dit is eigenlijk al wel een tijdje. Ik had laatst een gesprek over de fases van een vlinder, hoe ze rusten in de cocon terwijl ze aan het transformeren zijn (zie ook Tailah’s blog), hoe ze hun vleugels na het uitkomen uit de cocon moeten laten drogen en juist dan zo kwetsbaar zijn, ze kunnen geen kant op en zijn afhankelijk van een veilige omgeving om hun vleugels optimaal te kunnen gebruiken. We hadden het er over hoe dit toepasbaar was op de seizoenen in ons leven, hoe het even voelde dat er niks gebeurde maar we wisten dat dit voorbereiding was voor de grote dingen die gaan komen, wat dat ook zou mogen zijn.

Ook dit gesprek was al wel een paar weken geleden en naar de achtergrond gezakt. Tot ik  maandag een rondje liep door het park. Ik was compleet bezig met andere dingen, met zorgen, grote waarom vragen en was echt compleet ontmoedigd en bezig met gedachtes waar ik juist afstand van moest nemen. Toen ik terug liep naar huis zag ik een vlindertje en moest denken aan het gesprek dat ik had over het rusten, ontplooien en transformeren en realiseerde dat dit ook een reminder was om alles terug te geven aan God. Alles wat ik niet snapte, al mijn pijn en al mijn teleurstelling. Want Hij wilde mijn volle focus en maakte dit duidelijk door die 2 kleine vlinders. Mijn hart is veilig in Zijn handen.

Deze uitleg over de impact van vlinders op mijn leven gaat alle kanten op maar het is leuk om te zien hoe zo iets kleins zo’n grote impact kan hebben op mijn denken, een butterfly effect if you will 😉 Ik denk dat ik mijn levenslessen van Augustus tot nu toe alleen kan samenvatten door een klein kwetsbaar iets, “vlinders” en dat is iets moois.


Butterflies, I’ve always thought they were fascinating. They are beautiful and delicate. When I was younger I had a butterfly hanging above my bed, it was made by my mom with wire and crushed velvet. I actually forgot about that until I found an old notebook today.

It was my notebook with notes from a creative group of girls where we talked about faith and identity. It really helped me grow in my faith. So I was flipping through the notebook and found my explanation of a prophetic painting we made there. I just digged up that painting and it’s funny how this painting slowly explained itself throughout the years. I wrote down everything I thought it meant and I thanked for everything. This painting had 2 main-elements but also one other thing that was really prevalent : a lot of butterflies. I wrote down that I thought these meant chances and plans for the future. I made the painting when I was around 15 years old and that wasn’t a good time for me, so this picture of butterflies gave me hope. It was something I could hold on to, it symbolized a hopeful future.

Actually it isn’t completely true that today suddenly I thought about butterflies. This has been going on for a while. I recently had a conversation about the different phases in the life of butterflies (see Tailah’s blog), how they seem like they are resting in the cocoon while they are transforming, how their wings are so fragile and need to dry when they come out of the cocoon and how they need safe surroundings to become their optimal form. We talked about how this was applicable in the seasons of our lives, how it felt like nothing was happening but we knew we were preparing for bigger things to come, whatever that may be.

This was also a something that I forgot about in the weeks after. Until Monday, when I was walking through the park. My mind was consumed with other things, worries, discouraged and only thinking about things that I needed to let go. When I walked back home I saw a butterfly and was reminded about that conversation about resting, evolving and transforming and realized that this was my reminder to give everything back to God. Everything I didn’t understand, all my big why questions, my pain and my disappointments. Because God wanted my full attention and reminded me by using 2 little butterflies. My heart is safe in His hands.

This explanation about the impact of butterflies is all over the place but it’s cool to see how something so small can have a huge impact on my mind, a butterfly effect if you will 😉 I think I can summarize my life lessons of August so far with this small delicate thing, “butterflies” and that is something beautiful.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *