My hair & Identity

Ik ging naar de kapper en het heeft mijn leven veranderd! Klinkt dramatisch? Misschien is het dat wel een klein beetje, maar deze plotselinge verandering hielp me ook te reflecteren.

I got a haircut and it changed my life! Sounds dramatic? It might be a little bit, but I also reflected on my life because of this sudden change.

Een berichtje dat ik naar mijn beste vriendin (die ook een blog schreef naar aanleiding van dit gesprek) stuurde toen we het over ons haar hadden. Zij had net haar haar net kort geknipt en ik wist dat ik dat ook wilde doen de volgende dag. (Het berichtje is vertaald uit het Engels)
“In sommige culturen drastische haar veranderingen betekenen het veranderen van een levensseizoen. Taylor Swift heeft een ander kapsel bij elke album cyclus omdat dat nieuwe uiterlijk bij een nieuw hoofdstuk in haar leven hoort. Ik lig wakker, vraag me af in welk seizoen ik nu ben. Het voelde alsof het winter was voor een lange tijd, ik zat vast en voelde niet alsof ik aan het groeien was. De zomer voelde zo ver weg maar je zag nog steeds wat blaadjes als bewijs voor het leven hiervoor. Maar zelfs in de winter ben ik diep geworteld. Ik bloeide dan niet maar ik zat al wel in dat proces. In the afgelopen week heb ik gerealiseerd dat Hij de Maker van mijn dromen is. Ik hoef niet bang te zijn om groot te dromen. Ik hoef niet naar kleine dingen te streven. Ik zie langzaam de vruchten van vertrouwen en de eerste bloemen komen langzaam op. Nieuwe projecten beginnen langzaam en dat was ik gezaaid heb in de periode van wachten begint langzaam te bloemen. Langzaam maar zeker komt er nieuw leven. Ik wil mijn haar knippen omdat ik er dan beter mee om kan gaan, maar ik kan niet stoppen met denken dat dit misschien weer een grotere stap is. Misschien is dit een teken van de lente. Laten we zien wat het nieuwe seizoen brengt.”

Dus de volgende dag ging ik naar de kapper en knipte 15-20 centimeter af en voelde me zo vrij. De kapper vroeg me of ik zeker was omdat mijn haar best lang was en dat groeit niet heel snel terug. En nu is het kort, ik heb mijn haar niet meer zo kort gehad sinds ik 11 was?

Maar nu pas realiseer ik me hoeveel van mijn identiteit ik altijd in mijn haar stopte. En ik miste het. Maar aan de andere kant was mijn haar ook echt lastig. Ik kreeg heel veel klitten en kon het niet los dragen. Toen ik op mijn bed zat en mijn haar aan het vlechten was voor ik ging slapen was ik zo klaar met mijn vlecht. Dat voelde raar. Het deed me denken aan hoe verandering vaak iets goeds kan zijn maar omdat het nog niet veilig voelt, zijn we bang om te gaan en het te ontdekken. We willen veiligheid, we willen waar we aan gewend zijn. Maar je comfortzone is niet waar je groeit. Je kan niet altijd in je veilige bubbel blijven. Je kan niet ontkennen dat de wereld niet veel groter is dan dat wat jij elke dag ziet. Wees niet bang om uit te stappen en te zien wat voor avonturen er nog meer zijn.

En nu een paar dagen later ben ik al wel gewend aan mijn haar, maar het blijft raar om geen lange zijvlecht meer te hebben als ik in de spiegel kijk. Verandering kan leuk zijn, maar het blijft iets waar je even aan moet wennen. Mijn haar is anders, maar ik blijf gewoon hetzelfde.


A text I send to my bestie (who also wrote a blogpost after this conversation) last night when we were talking about our haircuts. She just cut her hair much shorter and I knew I wanted to do that too the very next day.
“In some cultures drastic hair changed mean changing of seasons. Taylor Swift (who’s Taylor Swift anyway? Ew!) has different hairstyle every era because it symbolizes a new look each chapter of life.
I have been lying awake, wondering in what season I am. I have felt like it was winter for a long time, I felt stuck in certain parts and didn’t feel like I was growing. Summer felt long gone but you could still see leaves as the proof of the life before. But even in winter, I was deeply rooted. I maybe wasn’t blooming but I could still thrive. Over the past week, I have realized that He is the Maker of my dreams. I shouldn’t be afraid to dream big, I shouldn’t aim small. I have slowly seen the fruit of my trust, and the first flowers are starting to come up. New projects are rising up, the seeds that I started planting in the waiting start to sprout. Slowly but surely new life is coming. I want to cut my hair so it will be easier to manage, but I also can’t help to think that once again, this is an other bigger step for me. Maybe these are all signs of spring. Let’s see what new seasons bring.”

So the next day I went to get a haircut, I cut about 15-20 cm off and it felt so free. People at the hairdressers were asking me if I was sure because my hair was long and you don’t grow that out easily. And now it’s short, I haven’t had my hair this lenght since I was maybe 11?

Just now I realized how much of my identity I used to put in it. And I kind of miss it. But on the other hand, my hair used to be such a struggle. It got tangles so easily and I couldn’t wear it down really. But when I sat on my bed, braiding it to go to sleep, it was different to be done with my braid that fast. It felt weird. It made me think how change can often be something really good but because it doesn’t feel safe yet, we are scared to go and explore. We want safe, we want what we’re used to. But your comfortzone isn’t where you grow. You can’t always stay in your safe bubble. You can’t deny that the world is so much bigger than what you normally see.  Don’t be afraid to take a step out and see what adventures are out there.

And now a few days later I am getting used to my hair, but it stays weird that I don’t have a long side braid when i look in the mirror. Change can be fun, but it stays something that you need to get used to for a bit. My hair might be different but I just stay the same.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *